REANIMAL İncelemesi: Little Nightmares Ekibinin Yeni Kabusu
REANIMAL ile Tarsier Studios geri döndü! Little Nightmares'ın yaratıcılarından korku dolu co-op deneyimi. İki kardeş, kayıp arkadaşlarını kurtarmaya çalışıyor.
Tolga, 6 yıllık oyun inceleme deneyimiyle AAA yapımlardan bağımsız oyunlara kadar geniş bir yelpazede derinlemesine analizler hazırlıyor. Oynanış mekanikleri ve hikaye anlatımı üzerine detaylı değerlendirmeler yapıyor.
Tüm profili gör
Teknede başladığımız andan itibaren bu işin ciddiye alınması gereken bir korku oyunu olduğunu anlıyorsun. Suda beyaz elbiseli kardeşini görüyorsun ama yaklaştığında sana saldırıyor. İlk saniyeden gerilim maksimum seviyede ve kalbinin çarpıntısını hissediyorsun. Başına çuval geçirmiş erkek kardeş ve suda beyazlar içinde kız kardeşle tanışıyorsun. Oyun öyle bir başlıyor ki "bu sefer işler daha karanlık" diye kendi kendine söyleniyorsun.
Little Nightmares sevdiysem REANIMAL'ı da sever miyim diye merak ediyorsan, direkt evet diyebilirim. Tarsier Studios'un Little Nightmares'a oldukça benzer ama Supermassive'in yaptığı üçüncü oyunun aksine çok daha riskli adımlar atan bir oyunu karşımızda. Önceki oyunlarda çocuksu bir korku vardı, burada ise gerçekten rahatsız edici sahneler var. İlk saatte bile daha önceki oyunların sadece ima ettiği şeyleri açıkça gösteriyorlar.
Co-op oynanış her şeyi değiştiriyor
Tek oyuncu, yerel ve çevrimiçi co-op modlarına sahip olan oyunda paylaşımlı kamera sistemi klostrofobi ve gerilimi maksimuma çıkarıyor. Arkadaşınla oynaman şart değil ama yapay zeka iyi çalışsa da iki kişi oynamak bambaşka bir deneyim. Tek kişilik ve iki kişilik oynanışının bambaşka tatları var ama güvenilir bir dostla oynamanı tavsiye ederim. Canavar geldiğinde biri kaçış yolunu açarken diğeri dikkat dağıtıyor, kalp atışların hızlanıyor.
Bulmacalar iki karakterin senkronize hareket etmesini gerektiriyor. Biriniz canavarı oyalarken diğerinizin kaçış yolunu açması gerekiyor. Bu durumlarda gerçekten geriliyorsun çünkü arkadaşının ne yapacağını kestiremiyorsun. Bazen planın tam tersine hareket ediyor ve o anda doğaçlama çözüm bulmanız gerekiyor.
Kamera sistemi büyük sürpriz
En büyük yenilik sinematik kamera sistemi. Little Nightmares'ın sınırlı 3D hareketi yerine tamamen özgür hareket ve dinamik kamera açıları var. Sabit yan kamera açısını zaman zaman bozarak izometrik veya tam 3D'ye yakın geçişler yapıyor, kovalamaca sahnelerini çok daha sinematik kılıyor. Bu sistem sayesinde oyun çok daha akıcı hissediliyor ve her sahne farklı bir perspektiften yaşanıyor.
Kamera daha geniş alanı çerçevesi içine alıyor ve sanatsal açı geçişleriyle atmosferle bütünleşiyor. Bazen kamera geçişleri biraz sert olabiliyor ama genel olarak başarılı. Özellikle gerilimli sahnelerde kameranın nasıl hareket ettiği ve hangi açıları seçtiği etkileyici.
Canavarlarda gerçek rahatsızlık var
En baştaki "Sniffer"ın hareket ediş biçimi ve yakaladığında acımasızca yemeye başlaması o kadar iyi tasarlanmış ki gerçekten tüylerimiz diken diken oluyor. Dünyada hayvanlarla iç içe yaşasak da insan formundaki yaratıklar var ve bunların hayvani vahşiliği seni gerçekten rahatsız ediyor.
Yaratık tasarımları gerçekten kabus gibi, ani korku yaratmak yerine beyninize yerleşen şeyler. REANIMAL tam psikolojik dehşete gidiyor. Little Nightmares'taki çarpık peri masalı hissi yerine gerçek çocukluk travmalarının fiziksel form alması gibi. Bu değişim oldukça etkili ve rahatsız edici.
Çocukların sorunlu geçmişlerinden ilham alınan karakter ve canavar tasarımları oyunun en güçlü yanlarından. Her yaratık sadece "korkutucu" olmaya çalışmıyor, arkasında psikolojik bir derinlik var. Bu yaklaşım seni sadece korkmakla kalmayıp düşündürüyor da.
Görsel tasarım üst seviyede
Unreal Engine 5 ile geliştirilen oyun teknik açıdan oldukça güçlü. Işık ve gölge kullanımı, sis efektleri ve çevresel detaylar atmosferi sürekli diri tutuyor. Çoğu bölümde tek ışık kaynağı el feneri ve ışığın yönü sadece görsel kompozisyonu değil oynanışı da belirliyor. Fenerle aydınlattığın yerleri görmek bile bazen korkutucu oluyor.
Atmosferik aydınlatma konusunda ders niteliğinde. Islak zeminler, çürümüş et dokuları ve rüzgarın tekinsiz uğultusu görsel şölen sunuyor. Sanat tasarımı "grotesk güzellik" kavramının tam karşılığı. Her mekan özenle tasarlanmış ve keşfetmeye değer gizli detaylar dolu.
Ses tasarımı mükemmel çalışıyor
Ses tasarımı ucuz ani seslere dayanmadan gerilimi artırıyor. Ortam sesi sürekli huzursuzluk yaratıyor. Müzik ne zaman yükseleceğini ve ne zaman sessizliğin daha etkili olacağını biliyor. Düşmanın nerede olduğunu sadece sesinden anlamaya çalışıyorsun, bu da gerilimi bir başka seviyeye taşıyor.
Müzik seyrek kullanılıyor ve çevresel sesler gerilimi besliyor. Makinelerin takırtısı, uzaktaki dondurma kamyonu sesleri beklenti yaratıyor. DualSense'in haptic feedback'i gergin anlarda titreşimlerle atmosfere katkı sağlıyor. Bu detaylar oyuna daldığın anda fark ediyorsun.
Hikaye açık uçlu kalıyor
Oyun dokuz bölümden oluşuyor ama üç ana bölüm gibi hissediliyor. Bittiğinde "bu kadar mıydı, şimdi ne olacak" diyorsun ve yeterince doyamadık hissi kalıyor. Hikaye biraz ucu açık biçimde sonlandı ama ek paketlerle bu boşluğu dolduracaklar gibi görünüyor. DLC'lerle devam edeceği kesin çünkü çok soru işareti var kafamızda.
İsimleri verilmeyen iki yetim kardeş, eski yuvalarına tekneyle geri dönüyor. Bu geçmişe özlemden çok yarım hikayeyi tamamlama çabası. Ağabey çuval maskesi ve boyundaki ilmekle gizlenirken kız kardeş beyaz elbisesi ve tavşan maskesiyle ona eşlik ediyor. Bu maskeler sadece estetik değil, anlatımın bir parçası.
Süre konusunda hayal kırıklığı
Ortalama 7 saatte biten oyun, ekstra toplanacak içeriklerle 8-9 saatlik deneyim sunuyor. Bulmacaları akıcı ilerliyor ve bir iki oturuşta bitirebiliyorsun ama oynanış süresi 4-5 saat olduğu için biraz kısa buldum. Fiyatına göre değerlendirdiğinde biraz pahalı gelebilir.
20 dolardan 3 buçuk saatlik oyun, saati düz hesap 5 dolar diyen oyuncular var. Tabii bu görüş biraz abartılı çünkü atmosferi ve deneyimi hesaba katmıyor. Ama süre konusunda cimri davranmışlar gerçekten.
Teknik sorunlar var
Haritada ve oynanışta bazı buglar var. Genel anlamda oyunu bozan unsurlar olmasa da bazı yerlerde kayıt noktasından tekrar başlamanız gerekebiliyor. Karanlıkta saldırı yapmanız gereken yerlerde karakteri ve düşmanı görmek zorlaştığı için düzgün saldırı yapmak kolay olmuyor. Bu durumlar can sıkıcı olabiliyor.
Yaratıkların ve yardımcı karakterin yapay zekasında Little Nightmares II'ye göre düşüş var. Bunun bir kısmı hata, bir kısmı tasarım seçimi gibi görünüyor. Yapay zeka arkadaş bazen istediğin yerde durmuyor veya beklenmedik hareketler yapabiliyor.
REANIMAL gerçekten etkileyici bir korku deneyimi sunuyor. Little Nightmares'ın DNA'sını koruyarak kendi kimliğini buluyor. Co-op sistemi, kamera açıları ve atmosferik tasarım açısından başarılı. Süre açısından kısa kalsa da deneyim kalitesi yüksek. Korku oyunu seviyorsan ve özellikle arkadaşınla co-op oynama fırsatın varsa mutlaka denemelisin.
Reanimal sayfasını ziyaret edin. Güncel haberlere, incelemelere ve rehberlere göz atın, topluluk tartışmalarına katılın.
İlgili Yazılar
İnceleme: Marathon
İnceleme: Dragon Quest Monsters
Highguard İncelemesi: Potansiyeli Yüksek Ama Yarım Kalmış
Styx: Blades of Greed İncelemesi
İnceleme: Creature Kitchen
Yorum yapmak için giriş yap