Styx: Blades of Greed İncelemesi
Styx'in yeni oyunu saf gizlilik deneyimi vadediyor ama dev haritalar ve teknik sorunlar canını sıkabilir.
Tolga, 6 yıllık oyun inceleme deneyimiyle AAA yapımlardan bağımsız oyunlara kadar geniş bir yelpazede derinlemesine analizler hazırlıyor. Oynanış mekanikleri ve hikaye anlatımı üzerine detaylı değerlendirmeler yapıyor.
Tüm profili gör
Oyunun haritaları gerçekten devasa boyutlarda. Üç ana bölge var ve her biri o kadar büyük ki içinde kaybolup kalıyorsun. Mini harita yok, sadece pusula var elinde. O da seni ya hızlı seyahat noktasına ya da kuvars parçalarına yönlendiriyor. Bazen nereye gittiğimi şaşırıp durdum, özellikle de yeni bir yere ulaşmaya çalışırken. Bu durum bazen eğlenceli keşif hissi yaratıyor ama çoğu zaman sinir bozucu oluyor.
Styx karakteri oyunun kalbi. Minik yeşil cin yine burada, eskisi kadar konuşkan olmasa da karakteri oturmuş. Kuvars toplamaya odaklanmış durumda ve yanında enteresan bir ekip var. Helldryn ile sürekli atışıyor, Djarak ona karşı düşmanca ama gizli planları var gibi. Yeni karakterler de eklenmiş: Jasper adında usta bir cüce, Wren isimli ork şamanı ve zeplin pilotu Irving. Her birinin Styx'e yardım etmek için farklı sebepleri var.
Oynanış tamamen gizlilik odaklı
Bu oyun saf gizlilik deneyimi veriyor. Aksiyonla karıştırılmış hibrit oyunlar değil, tam anlamıyla klassik stealth. Styx zayıf bir karakter, dövüşmeyi sevmiyor. Çömelme, yuvarlanma, çift zıplama gibi temel hareketlerin yanında özel yetenekleri var. Görünmez olabiliyorsun, düşmanları kontrol edip uçurumdan atabiliyorsun. Klonlarını yaratıp düşmanları oyalayabiliyorsun, hızlı koşabiliyorsun.
Bu yetenekleri kullanmak için Amber kaynağına ihtiyacın var. İksirleri kendin yapıyorsun ya da düşmanlardan çalıyorsun. Kaynaklarını iyi yönetmen gerekiyor çünkü Amber bitince çoğu yeteneğini kullanamıyorsun. Arbalet okları ve maymuncuk gibi araçların da sayısı sınırlı. Bu denge oyunu zorlaştırıyor ama aynı zamanda her hareketi dikkatli planlamaya zorluyor.

Oyunun yapısı farklı. Kuvars topluyorsun, yeterli miktara ulaşınca hikaye ilerliyor. Bu sistem sayesinde karakterleri daha yakından tanıyorsun. Ekip arkadaşları senden özel görevler istiyor, genellikle bir şeyler çalmanı istiyorlar. Bu yan görevler ana hikayeyi kesmiyor, aksine karakterlerin motivasyonlarını anlaman için fırsat veriyor.
Haritalar büyük ama kafa karıştırıcı
Haritalarda farklı rotalar keşfetmek eğlenceli. Başlarda sadece çift zıplama var ama sonra kancalı yay ve planör gibi araçlar açılıyor. Bunlar yeni alanları keşfetmeni sağlıyor, ulaşamadığın yerlere erişim veriyor. Bu sistem Metroidvania oyunlarını andırıyor, yeni ekipmanlarla eski bölgelere geri dönüp keşfedilmemiş alanları buluyorsun.
Ancak haritaların büyüklüğü bazen sorun yaratıyor. Navigasyon sistemi yetersiz kalıyor, nereye gitmen gerektiğini bulmakta zorlanıyorsun. Hızlı seyahat noktalarını kullansan bile bazen yolunu şaşırabiliyorsun. Bu durum özellikle sabırsız oyuncuları sinirlendirebilir, çünkü hedefe ulaşmak için gereksiz zaman harcıyorsun.
Teknik sorunlar ve yapay zeka problemi
Düşmanların yapay zekası tutarsız. Bazen çok dikkatli ve akıllıca davranıyorlar, en ufak hatanı yakalayıp peşine düşüyorlar. Bazen de odanın ortasında dursan bile seni fark etmiyorlar. Bu tutarsızlık oyunun dengesi açısından problem yaratıyor. Alarm durumuna geçen düşmanlardan kaçmak çok zor, bu da sık sık canın sıkıcı ölümlere yol açıyor.

PS5'te oynarken çeşitli teknik hatalarla karşılaştım. Eşyalara sıkışma, kayıt dosyası yükleme sorunları, oyun çökmeleri yaşadım. Kare hızı bazı bölgelerde ciddi şekilde düştü. Unreal Engine 5 kullanılmış ama optimizasyon sorunları var. Erken erişim sürümünde bu sorunlar daha fazlaydı, sonradan azaldı ama tamamen ortadan kalkmadı.
Seslendirmeler genel olarak başarılı. Styx'in sesi eskisi kadar karizmatik ve alaycı. Ama büyük haritalar yüzünden eskisi kadar konuşmuyor, bu da karakterin çekiciliğini azaltıyor. Önceki oyunlarda sürekli yorum yapardı, şimdi daha sessiz kalıyor. Yeni karakterlerin seslendirmeleri biraz yapmacık geliyor, özellikle ara sahnelerde bu daha belirgin. Müzikler atmosferi yakalıyor ama ses efektlerinde eksiklikler var.
Sekiz yıl sonra gelen bu oyun gizlilik severlere hitap ediyor. Aksiyonla karıştırılmamış, saf stealth deneyimi arayan oyuncular için değerli bir seçenek. Her başarın için çaba harcıyorsun, oyun seni elinden tutmuyor. Sorunları var ama gizlilik türünü seven oyuncular bu eksiklikleri göze alabilir. Günümüzde nadir bulunan bir tarzı temsil ediyor ve bu yüzden özel bir yerde duruyor.
Styx: Shards of Darkness sayfasını ziyaret edin. Güncel haberlere, incelemelere ve rehberlere göz atın, topluluk tartışmalarına katılın.
İlgili Yazılar
İnceleme: Marathon
İnceleme: Dragon Quest Monsters
Highguard İncelemesi: Potansiyeli Yüksek Ama Yarım Kalmış
İnceleme: Creature Kitchen
İnceleme: Romeo Is A Dead Man
Yorum yapmak için giriş yap